Meditatie over de vijf aandachtsoefeningen (17 maart)

Ik heb eerbied voor het leven van mensen, dieren, planten en mineralen om mij heen en besef dat zij kwetsbaar zijn en mijn zorg nodig hebben.  

Zorg voor het kwetsbare.

Ik respecteer de bezittingen en grenzen van de ander en oefen in vrijgevigheid 

Respect voor de ander

Vrijgevigheid.

Ik wil zorgvuldig en bewust omgaan met mijn seksuele energie en werkelijke liefde en acceptatie ontwikkelen.

Werkelijke liefde voor mijzelf

Werkelijke liefde voor de ander.

Ik wil liefdevol spreken en aandachtig luisteren, zodat vrede en begrip om mij heen toenemen.

Liefdevol spreken.

Aandachtig luisteren.

Ik let goed op wat ik eet, drink en verder tot mij neem. Ik oefen mij in het maken van juiste en heilzame keuzes. 

Bewust zijn van wat ik tot mij neem. 

Oefenen van heilzame keuzes.

De kleine sangha van 3 maart

Lieve sangha,

3 maart, kleine sangha met Marianne begeleiden, stond er in mijn agenda. Het voorjaar lonkt, als je er open voor staat.  De zintuigen opfrissen leek ons daarom een goed idee.

Het werd voor mij een mooie ochtend, ik hoop ook voor anderen. Wij waren dertien in getal.

De wierookofferande stimuleerde de neus. Een geleide meditatie over vroege vogels, de geur van vers gras, een lentestorm en de smaak van fris water. Een zelfverzonnen waterceremonie, waarbij we in aandacht fris water dronken. Dharmadelen over de betekenis van het voorjaar voor ons, niet alleen in de natuur, maar ook als innerlijk ontwaken.

De geboorte van Hannah Koekoek is een teken van nieuw leven bij uitstek! Wij deden een kleine meditatie voor haar:

Ik adem in en heet Hannah met heel mijn hart welkom in deze wereld.

Ik adem uit en wens haar met haar ouders een gelukkig leven toe.

Ik adem in en wens haar toe dat haar naam een leidraad in haar leven mag zijn.

Ik adem uit en wens haar toe dat zij mag opgroeien tot een warm, compassievol en aandachtig medemens.

Ook de aanwezigheid van drie jonge mensen van de wake-up sangha Groningen , één van de drie is Romke, gaf een fris geluid.

Een lotus,

Anne.

Satipatthanasoetra

De sanghabijeenkomst stond op 18 februari in het teken van de Satipatthanasoetra. Thich Nhat Hanh heeft er een boek over geschreven. Een aantal leden van de sangha leest dat nu. Iedere even maand is er een overweging op basis van deze soetra. Louis en Arthur hadden er samen een tweespraak over gemaakt:

Louis

Ik wil mijn lichaam zo lang mogelijk in goede conditie houden; zeker tot aan mijn honderdste jaar. Ik wil het behouden.

Arthur

Het  lichaam heeft een vergankelijk bestaan, het zal ooit moeten sterven.

Louis

Ik ben niet voor niets geboren. Ik hecht aan het leven. Ik zal tot mijn laatste snik weigeren om dood te gaan.

Arthur

Mijn lichaam zal sterven en daarna langzaam vergaan. Als laatste zullen mijn beenderen tot stof verpulveren.

Louis

Wonderbaarlijk: het ontstaan van nieuw leven door het bij elkaar komen van twee cellen, die zich vervolgens in de baarmoeder vermeerderen zodat zich een embryo vormt; dat in beginsel een vis, een vogel of een mens kan worden.

Arthur

Er blijft niets van over.

Louis

Zo mooi: de geboorte van een nieuw mens.

Het eerste ademen, huilen en lachen: wat een wonder, iedere keer weer.

Arthur

Ik ben gedurende de nacht een keer opgebleven om de bloem van een teunisbloem open te zien gaan. Dat duurt maar een paar uur, dan verwelkt ze al weer.

Ik kon met haar in contact zijn, haar geur en haar schoonheid zo waarderen, omdat ik wist dat ze maar kort zou leven.

Louis

Geboorte en dood gebeuren tegelijkertijd.

Waar leven is; is dood heel dichtbij.

Als je het ene verwijdert, is het andere er ook niet.

Als de dood er niet is; is de geboorte er ook niet.

Je kunt niet het ene er niet laten zijn en het andere wel: zoals de geboorte er wel is, en de dood niet.

Vele cellen gaan dood en tegelijkertijd worden er vele geboren.

We worden geboren en sterven ieder moment van ons leven: zo is alles steeds nieuw.

We kunnen gaan inzien dat leven en dood hetzelfde zijn; er zo mee in vrede komen.

Arthur

Misschien is er een geen geboorte en geen dood.

Louis

De vlam is er altijd.

Als de vlam ontbrandt; is dat een manifestatie van die vlam.

De vlam zit overal in verborgen: in de zuurstof, in de zwavelkop, in het houten stokje, in het strijkvlak, in de hand die de lucifer aanstrijkt.

Dit zijn allen voorwaarden voor de manifestatie.

Dooft de vlam, dan houdt de manifestatie op, maar de vlam blijft, verborgen in andere verschijningen. Zo zullen haar warmte en de rook het éen en ander in beweging brengen.

Als iets er is, kan het nooit verdwijnen.

Als iets er niet is, kan het nooit tevoorschijn komen, zal het er nooit zijn.

De vlam is er, als geen geboorte en geen dood.

Arthur

Als voldoende voorwaarden samenkomen manifesteert mijn lichaam zich.

Als de voorwaarden stoppen, stopt de manifestatie.

Ik ben dit lichaam niet; ik zit er niet in gevangen.

Ik ben leven zonder grenzen, zonder gescheidenheid.

Mijn ware aard is geen geboorte, geen dood.

Daarna was er een geleide meditatie, de loopmeditatie, een stille meditatie en het dharmadelen. We vertelden onder meer aan elkaar over de betekenis van meditatie. Arthur had ook voor de soep gezorgd: een heerlijk frisse citroensoep.


Het was een mooie ochtend.

Eerste bijeenkomst in het nieuwe jaar

Sinds een paar maanden komen we in Groningen twee keer per maand bij elkaar. De eerste zaterdag is er een korte bijeenkomst (zonder soep) en de derde zaterdag is de bijeenkomst uitgebreider. Afgelopen zaterdag wat het dus de eerste bijeenkomst, een korte sangha. 

We waren met een klein groepje dit keer, 8 leden. Het nieuwe jaar is net begonnen en het is nog vakantie. Daar komt het door. Het is wel eens leuk om in zo'n klein groepje te mediteren. Wel knus eigenlijk. En er was dit voordeel: er was genoeg ruimte voor de mindfulness movements. Asha leidde ons door de bewegingen. Daarna was er een meditatie op de vijf aandachtsoefeningen, de loopmeditatie en de stille meditatie.


Het dharmadelen ging over voornemens. Heb je ze wel, heb je ze niet? Het viel me op dat bijna iedereen bezig was met loslaten: niet meer proberen zoveel te plannen en te beheersen, maar het leven accepteren zoals het komt, de gewoonte om te oordelen loslaten, spullen loslaten naar aanleiding van een verhaal over een boeddhist uit Belgie, pijn en verdriet loslaten en je open stellen voor wat zich aandient aan moois.


Voornemens zijn eigenlijk de keerzijde van verlangen. Als je je voorneemt om iets niet meer te doen of om iets meer of beter te doen, ligt daar een verlangen aan de horizon. Stoppen met roken, toch wel voornemen nummer een in Nederland, verwijst naar het verlangen om een gezond leven te hebben. Net als minder drinken, minder eten. Hoewel dat ook wel samen kan hangen met het vele eten en drinken van de feestdagen.


Ik zag dit ook bij de wensen uit de groep. Niet meer oordelen is de keerzijde van het verlangen om een mild en liefdevol persoon te zijn. (Degene die dit voornemen heeft is al heel liefdevol, maar dat terzijde). Volgens mij is het een goed teken dat we als leden van de sangha allemaal streven naar het loslaten van dingen in ons leven. Het is voor mij een teken dat we ernaar verlangen om te groeien in aandacht en milde vriendelijkheid.

Een mooi vooruitzicht voor het nieuwe jaar.

Marianne

No impact, slot

De tijd vliegt. Het is alweer dagen geleden dat we ons bezig hielden met No Impact Week. Colin Beaven geeft tien tips om ook na deze ene week aandacht te houden voor je 'impact'.

1. Eet geen vlees.
De vleesindustrie (het woord alleen al) legt meer druk op het klimaat dan vele andere industrieen. Ik heb ooit gelezen dat als iedereen één of twee dagen geen vlees eet, we een werelddeel aan landbouwgrond over houden. Het Boeddhisme vraagt ons om respectvol om te gaan met mensen en dieren. Meer landbouwgrond betekent dat onze medemensen in armere gebieden meer te eten hebben. En als we geen dieren meer eten, hoeven ze niet te worden opgesloten in dierenflats om te zorgen dat wij er zo goedkoop mogelijk zo veel mogelijk van kunnen opeten.

2. Drink geen water meer uit flessen.
Ik denk dat dat er in Nederland misschien minder toe doet dat in Amerika, maar dat weet in niet zeker. In ieder geval is al het plastic een enorme belasting voor de generaties na ons. Een lichtpuntje: bij mijn ecosupermarkt zijn de karretjes gemaakt van hergebruikte plastic flessen. Er kunnen dus ook mooie dingen mee worden gedaan.

3. Houd ecozondag
Gebruik een dag, middag of zelfs maar een uur per week geen apparaten en elektriciteit. Beantwoord je telefoon niet, kook niet, etc. En koop niets. In andere woorden, geef jezelf en de planeet wat rust op dit terugkerende moment. Probeer het eens een maand en zie wat het je oplevert! Kortom, kies voor rust, verstilling een aandacht voor het moment.

4. Geef een deel van inkomen weg
Voor wie het zich kan veroorloven. Er zijn genoeg doelen om uit te kiezen. Ik heb persoonlijk gekozen voor het steunen van meisjes in ontwikkelingslanden. De ervaring leert dat zij vaak voor de gezinnen zorgen en het inkomen moeten verdienen. Als zij een goede opleiding hebben en zelfstandig kunnen zijn, leggen we de basis voor een sterke, nieuwe generatie. Dat is mijn hoop en daar geef ik mijn geld aan. Een collega van mij geeft geld aan het MS fonds. Hij ziet bij zijn vrouw hoe groot het lijden is dat die ziekte brengt. Zo kiest ieder een doel dat bij hem of haar past en zorgt ieder op zijn manier voor de mensen, de dieren, de planten en de mineralen.

5. Kom er op eigen kracht: pak de fiets of ga lopen.
Afgelopen zondag had ik een prachtige meditatieve wandeling met Didi van de Sangha. Wat mooi is dat toch! Zo kunnen genieten van mist, weerspiegeling in het water, nieuwsgierige schapen en de warmte van de eerste zonnestralen. Wie had gedacht dat het geluid van voetstappen in herfstbladeren zo mooi zou zijn!

6. Produceer minder afval
We zadelen onze medemens en de natuur op met een groot probleem met al ons afval. Ieder plastic zakje minder is er één. En als we het allemaal in de gaten houden, hebben we zó heel veel plastic uitgespaard.

7. Bouw een gemeenschap op
Aandacht voor anderen, aandacht voor mensen in nood maar ook aandacht voor vrienden en familie. Het is vaak maar één mailtje, één telefoontje of één kaartje. ( en één TVprogramma minder?)

8. Neem je principes mee naar je werk
In een eerder blog vertelde ik over een van de leden van de Sangha die haar mok meenam naar haar werk: dat is een goed voorbeeld. Misschien is het een beter idee om je principes overal mee naar toe te nemen, maar het werk is een goed begin.

9. Besteed de tijd die je normaal TV kijkt aan ecoservice.
De gemiddelde Nederlander kijkt een paar uur per dag TV. In die tijd kun je geweldig veel! Het zou spannend zijn om te zien wat dat voor de gemeenschap kan betekenen.

10. Geloof erin dat je het verschil kunt maken.
Dat spreekt voor zich.

Duurzaamheid en voorzichtigheid met grondstoffen is een thema dat naadloos aansluit bij het Boeddhisme. Met deze week, en ook met de 10 tips ben ik nog niet klaar. Er is nog veel te winnen voor de natuur. Volgend jaar bij de No Impact Week kom ik er op terug. Of eerder, maar dat weet ik nog niet.

Marianne

Denken over engagement

Kraanvogels in Nagasaki

Tijdens de oorlog in Vietnam gingen studenten van Thich Nhat Hanh het land in om te helpen. Ze bouwden vernietigde dorpen weer op en hielpen de gewonden. Het meer moderne Boeddhisme van Thich Nhat Hanh trok veel mensen aan. Hij verzamelde duizenden vrijwilligers bij zijn Jeugdschool voor sociale dienstverlening. De aandachtige onverstoorbaarheid van deze mensen is een indrukwekkend monument voor het Boeddhisme.

Tijdens de afgelopen bijeenkomst van de Sangha was dit het onderwerp van de meditatie en het dharma delen. De meditatie bracht onze aandacht naar vrede, mildheid en mededogen in ons, die een weldaad zou kunnen zijn voor de mensen om ons heen.
Het dharma delen ging over twee vragen:
- Wat betekent geengageerd Boeddhisme in jouw leven en
- wat zouden we als Sangha kunnen doen voor Groningen?
De vragen bespraken we in kleine groepjes, die aan het eind van de sessie met de anderen deelden wat zij besproken hadden.

In ons eigen leven richten we ons op liefdevolle vriendelijkheid en aandacht voor anderen: een vriendelijk woord, een complimentje, een respectvolle opmerking. Onze ervaring is dat we anderen daar blij mee maken. Het is wel heel belangrijk om jezelf niet te vergeten; goed kijken wat je wel en niet kunt betekenen voor anderen. In het dagelijks leven is het vinden van die balans voor velen van ons al een behoorlijke opgave. Iedereen verliest zich wel eens in zijn of haar onrust en vergeet liefdevol te spreken of aandachtig te luisteren.

Wat we als Sangha kunnen betekenen is natuurlijk niet in een gesprek van een half uur duidelijk. We hebben net de Noordelijke dag van de Aandacht georganiseerd. Daarmee hebben we gezamenlijk iets waardevols gegeven aan andere sangha's. Dat was mooi om samen te doen. Maar wat zouden we in Groningen kunnen betekenen.

Uit de groep kwamen een paar ideeen. De crisis gaat veel mensen raken. Een van ons had een gesprek gevoerd met een vrijwilliger van de voedselbank en gehoord hoe zwaar mensen het kunnen hebben. Een ander wilde graag mensen met weinig geld uitnodigen om bij hem te komen eten, maar weet ze nog niet te vinden. Dat is een mooie combinatie. Het tweede idee ging in de richting van het helpen in zorginstellingen. Gewoon eenvoudig werk doen dat anders blijft liggen.

Het is een eerste aanzet, een pril begin van misschien een nieuwe koers van de Sangha.......

No impact week - vervolg

Er was eens monnik die water haalde. Hij liep met haast van de bron naar het klooster en morste daarbij water uit zijn emmers. De Zenmeester, die in de buurt zat te mediteren, riep hem bij zich en vroeg hem waarom hij het water doodde. Door zonder aandacht en in haast het water te halen, maakte hij in feite het water dood. Het water verdient aandacht, het hier en nu verdient aandacht. Voedsel verdient aandacht. Onze medemensen, dieren, planten en mineralen verdienen aandacht. Volgens mij kun je niet aandachtig verspillen.

Daar gaat No impact week voor een deel ook over. Na kopen en weggooien volgen reizen en eten. Dit schreef een van de leden van de sangha:

Ik heb geen auto alles doe ik met de fiets ik heb laatst twee grote nieuwe fietstassen gekocht de oude waren kapot en op de draad versleten, verder als ik een auto nodig heb leen ik hem van een vriend en voor de rest doe ik alles met de trein en bus maar ook dit komt maar weinig voor.Als ik een auto iedere dag nodig zou hebben zou ik een elektrische auto kopen.
De groente kopen wij op de markt van de natuur groente kraam alles in papieren verpakking.
Groenteafval gaat bij ons in de compost container in de tuin er blijft bij ons maar erg weinig afval over wat in de container gaat omdat we gescheiden in zamelen papier wordt opgehaald, glas gaat in de glasbak, batterijen zijn oplaadbaar en ga maar zo door. 
Kaas bij de biologische kaasboer, als we vlees eten is dit biologisch als we wijn of sap drinken is die biologisch.

En een ander schreef:

....wat ik ook leuk vind, is dat ik een compostbak op mijn plein heb en al mijn eigen groenafval dus recycle en soms ook van de buurman. en de compostbak heb ik weer gekregen van iemand waar hij stond te niksen in de schuur. de compost gaat op mijn bakkentuin.

Ik zelf heb vooral mijn tanden moeten zetten in vervoer. Ik rijd ongeveer 500 kilometer per week voor mijn werk. Het is niet te voorkomen dat ik auto blijf rijden, maar ik heb wel nagedacht over alternatieven. Ik ga erop koersen dat ik één dag in de week thuis werk. Het Nieuwe Werken is helemaal hip, daar kan ik aan mee gaan doen. Verder zal ik proberen een carpool-maatje te vinden. Dat kan voor één dag. Twee dagen per week minder autorijden, dat scheelt toch.

Het eten was eigenlijk het leukste onderdeel voor mij. Ik heb een streekbiertje geproefd (Maallust uit Veenhuizen), brood gebakken (blijf ik zeker doen) een nieuwe streekproductenwinkel ontdekt en er een heerlijke fles kersensap gekocht. Ik overweeg om zelf yoghurt te gaan maken. Dan doe ik er vantevoren al wat honing doorheen. Lekker honingyoghurt met walnoot en peer voor mijn ontbijt.

Er blijven natuurlijk ook aarzelingen:

Ik denk wel dat het piepkleine dingen zijn die we doen. en dat is allemaal haast niets tegenover als ik een keer met het vliegtuig ga, of de hele wereld die auto rijdt en alle industriële produktie.

En er is de positieve conclusie:

Toch maar gewoon die kleine dingen doen, want vredeleven begint bij mezelf. Ik denk altijd: de beste regenbui voor de natuur is de langdurige miezerbui, een gestage verzameling heel kleine druppeltjes. En dat zijn we eigenlijk met de no impact week.

Marianne