No impact week - de eerste dagen

Zondag gaat over kopen. Wat koop je, waarom doe je het? Hoeveel dingen koop je die je maar heel kort gebruikt? En wat doe je er daarna mee? Het blijkt dat we niet zoveel kopen en als we het doen, is dat met aandacht. Dat ik wat ik terug krijg. Opruimen en met weinig spullen leven vinden we prettig. Het geeft een gevoel van onafhankelijkheid. Maar daarnaast is er soms gewoon de bittere financiele noodzaak om niet te kopen. 

Zelf heb ik net een maand lang meegedaan met de d'ruitdaging: een initiatief van het bureau Yourganize. Elke dag kwam er een opdracht om iets uit te zoeken. Hoeveel flessen bodylotion heb je, hoeveel pennen slingeren er in je huis, hoeveel spullen heb je staan die je eigenlijk niet gebruikt? Ik heb heel veel weggegeven, weggebracht naar de kringloop en een enkel ding weggegooid. Ik ken dus het gevoel waar de anderen heb over hebben: de bevrijding als je minder spullen hebt. 

Met aandacht kopen is ook fijn. Bij de muziekwinkel Carillion in de luistercabine uitvoeringen van de bepaald muziekstuk vergelijken tot ik de beste gevonden heb. Dat is altijd een heerlijk moment. En de CD's blijf ik luisteren.

Maandag is afvaldag.
Wat gooien we weg? Ik had veel groenteschillen. In Groningen wordt het groenafval niet apart opgehaald. Dat is erg jammer. Ik overweeg een wormenbak te maken. Er staan voldoende voorbeelden op Internet.
Een van ons nam een eigen beker mee naar haar werk. Er werd om gelachen, maar ze is niet de enige die het doet. Er is nog een collega, en wie weet hoe sterk je samen staat.

Ook hier weer de kwestie van het geld. Sap in pakken is goedkoper dan sap in flessen. Welke afweging maak je dan, als je het niet breed hebt? De optimist zou zeggen dat no impact leven goedkoper is, maar dat hoeft niet te gelden voor mensen die al vegetarisch eten en losse groenten kopen. Dat is dus voor ieder een andere afweging. Maar het is in ieder geval een afweging

Ik zelf heb de zakjes van de groenten en het papier van de kaas bewaard voor de volgende keer dat ik boodschappen doe. Ik heb gevraagd in de winkel of het een probleem was, maar dat was het niet. Oh, ja, van de koffie (die ik los koop) heb ik het zakje ook bewaard. Ik ben benieuwd hoe ze kijken als ik daar de volgende keer mee aan kom.....

Marianne

No impact week - 1

Een paar jaar geleden probeerde Colin Beavan een jaar lang zo te leven dat hij met vrouw en dochter 'klimaatneutraal' was: geen lift, geen airco, geen koelkast, geen taxi, geen metro, noem maar op. Maar ook: kaarslicht, zelf brood bakken, de boerenmarkt, fietstochten en de rust van een huis zonder TV. Hij schreef hierover een boek: No impact man.

De komende week is het No impact week, geinspireerd op Colins zoektocht. Als we zijn benadering leggen naast die van Thich Nhat Hanh, dan vallen de overeenkomsten op. De aandacht voor het kleine en het respect voor de medemens, de planten, de dieren en de mineralen. Als beginnend boeddhist leek het mij een leerzame oefening. Iedere dag van de week is er aandacht voor een ander onderwerp, zoals afval, water, energie en reizen.

Ik heb de sangha Groningen gevraagd om deze week samen met mij door te maken. En nu gaan we met een groep van vijf mensen aandachtig door de week. Ik zal op het blog vertellen wat we tegenkomen en wat we aanpassen aan onze leefwijze om met respect naast de planten, dieren, mineralen en onze medemens te leven.

Voor het begint wil ik een stukje vertalen uit het boek Walden van Thoreau.

Het zou een voordeel zijn om primitief te leven, maar in het midden van de beschaving, al was het maar om te leren wat de bruto levensbehoeften zijn geweest en de methoden die zijn gebruikt om ze te verkrijgen; of zelfs om te kijken in de oude kasboeken van kooplieden, om te zien wat dat mensen het meest kochten in de winkels, wat ze opgeslagen hebben, dat wil zeggen, wat de meest basale boodschappen waren. Want de verbeteringen door de eeuwen heen, hebben maar weinig invloed gehad op de essentiële wetten van het bestaan ​​van de mens, zoals onze skeletten, waarschijnlijk, niet te onderscheiden zijn van die van onze voorouders.

Ik ga een week lang op zoek naar mijn basis. Lees gerust mee.

Marianne

Foto's van de Noordelijke Dag van de Aandacht

De plaats: een mooie boerderij in een herfstige tuin

Een zaal als een spookje.....

De Boeddha en Thich Nhat Hanh in het centrum.

De Dharmalezing van Jan Boswijk.

Een prachtige tuin voor de loopmeditatie aan het einde van de ochtend.

Na de lunch van gerechten die iedereen had meegenomen en met elkaar gedeeld, is er een ontspanningsmeditatie gevolgd door dharma delen.

En dan is er thee.

Muziek ter afsluiting.

Mind your step

Mind your step

Tomorrow is today

So mind your step

Tijd om naar huis te gaan.

Voor iedereen appeltjes om mee te nemen.

Afsluiten met de Sangha Groningen. En een toegift: de prachtige bloemen van Didi:

De Noordelijke dag van de Aandacht

Dit is het programma van de Noordelijke dag van Aandacht op zondag 30 oktober 2011

De stilte van de natuur

Het is een dag om samen te beoefenen, ervaringen te delen en in stilte te “zijn”.

Om te luisteren naar de dharmalezing. Jan Boswijk spreekt over  Het omgaan met emoties in meditatie. We kunnen wandelen door de prachtige tuin en  genieten van het eten dat door iedereen is meegebracht.

Als we mensen in aandacht zien lopen, zitten, zijn en handelen, worden we er steeds opnieuw aan herinnerd zelf in aandacht te blijven. Dat maakt een Dag van de Aandacht zo waardevol.

Een dag die bedoeld is om elkaar weer te ontmoeten en te inspireren.

Het programma ziet er globaal zo uit:

  9.30 uur:  ontvangst

10.00 uur:  welkom in de zendo,  meditatie en dharmalezing van Jan Boswijk

12.30 uur:  loopmeditatie en lunch-in-aandacht

14.00 uur:  totale ontspanning en dharmadelen

15.10 uur:  thee, zingen begeleid door  Else Marijke Schot, harp.

16.00  uur: afscheid

Waar zien we elkaar:

Centrum Caduceus, Noordesch 14,  9304 TJ Lieveren. (www.caduceus.nl)

050-5018224

Hoe kom je daar:

Komend vanuit Roden vind je het centrum in Lieveren, 4^e pand rechts.

Een DRINGEND  verzoek:  zoveel mogelijk  CARPOOLEN , in verband met de  BEPERKTE parkeerplaatsen.

Wat neemt ieder van ons mee:

Iets voor de lunch om te delen , we maken dan  buffetten , net als vorig jaar

Pantoffels of dikke sokken  en een dekentje of handdoek

Een kussen of bankje. Deze zijn NIET aanwezig, dus zorg er s.v.p. zelf voor!

Goede schoenen en een regenjas voor de loopmeditatie.

Een dana voor de dharmaleraar

Hoe kun je je aanmelden:

Door overmaking van 10 euro  op giro  751512419 t.n.v. J. Groot, Appelscha.

Vermeld s.v.p. je sangha erbij, indien van toepassing.

De uiterste datum hiervoor is vrijdag 21 oktober. 

Kontaktpersonen voor de Dag van de Aandacht zijn Sujata Groot mailto:j.i.m.groot@planet.nl of Anne van Lissa 050-3133687

___________________________________________________________________________

Deze dag is allereerst bestemd voor de sanghaleden uit Groningen, Friesland en Drenthe.

Vanuit andere provincies is men ook  van harte welkom en daarnaast  bestaat de mogelijkheid  een geïnteresseerde gast mee te nemen  die op deze wijze kan kennismaken met onze traditie.

Mijn ware namen.

Afgelopen zaterdag was het de eerste bijeenkomst van het nieuwe seizoen. We waren blij elkaar weer te zien. Het was een feestelijke bijeenkomst: 4 aspirantleden waren aanwezig en het was de verjaardag van Bart. Volgende maand zullen weer twee aspirantleden komen kijken. Wat een mooie ontwikkeling dat er zoveel aandacht is voor meditatie en aandachtigheid en dat zoveel nieuwe mensen willen onderzoeken of ze bij ons willen horen. Ze zijn in ieder geval van harte welkom.

De geleide meditatie was geinspireerd op het gedicht van Thich Nhat Hahn Noem me bij mijn ware namen.
We sloten de meditatie af met het zingen van het lied op Avalokisteshvara, de boddhisatva van het mededogen. Else Marijke begeleidde het prachtig op haar harp. 

Op verzoek van een aantal leden van de Sangha plaats ik het gedicht hier op het weblog:

Zeg niet dat ik morgen ga
als zelfs vandaag nog komen moet.
Kijk naar me: elke seconde verschijn ik hier
om een knop aan een lentetak te zijn,
een vogel met nog tere vleugels
die in mijn nieuwe nest leert zingen,
om een rups te zijn in het hart van een bloem,
een juweel omgeven door gesteente.

Altijd nog kom ik om te lachen en te huilen,
te vrezen en te hopen.
Het ritme van mijn hart is het komen en gaan
van al wat leeft.

Ik ben de eendagsvlieg die van gedaante wisselt
op het water van de rivier.
En ik ben de vogel die een duikvlucht maakt
om de vlieg te verorberen.

Ik ben de kikker die vrolijk zwemt
in het heldere water van een vijver.
En ik ben de ringslang die stilletjes
zich voedt met de kikker.

Ik ben het kind in Oeganda, vel over been,
mijn benen als dunne bamboe.
En ik ben de wapenkoopman,
die dodelijk wapentuig aan Oeganda verkoopt.

Ik ben het meisje van twaalf,
een bootvluchteling die zich in zee stort
na te zijn verkracht door een piraat.
En ik ben de piraat,
met een hart dat niet zien kan
niet liefhebben kan.

Ik ben lid van het politbureau
met macht in mijn handen.
En ik ben de man die zijn bloedschuld
aan mijn volk moet betalen
dat langzaam sterft in een werkkamp.

Mijn vreugde is als de lente, zo warm
dat de bloemen overal op aarde ontluiken.
Mijn pijn is als een rivier van tranen,
zo onmetelijk dat zij alle oceanen vult.

Noem me daarom bij mijn ware namen, alsjeblieft,
zodat ik al mijn huilen en lachen tezamen hoor,
zodat mijn vreugde en pijn één zijn.
Noem me bij mijn ware namen, alsjeblieft,
zodat ik kan ontwaken
en de deur van mijn hart open kan staan,
de deur van mededogen.

Begin van het nieuwe seizoen

17 September is de eerste bijeenkomst van het seizoen 2011-2012. We hebben elkaar in juni voor het laatst als Sangha gezien. Waarschijnlijk kijkt iedereen uit naar komende zaterdag.

Een tijdje geleden stuurde een van de leden van de sangha, Roos, mij een aantal teksten waarvan zij dacht dat ze mooi zijn voor het blog. Eén daarvan heb ik gekozen voor de start van dit nieuwe seizoen. Het is een tekst van Albert Schweitzer.

Sometimes our light goes out

but is blown again into flame

by an encounter with another human being.

Each of us owes the deepest thanks

to those who have rekindled this inner light.

Een lichte tijd gewenst!

Marianne

De dag van de Aandacht 2011 in foto's