Met deze blog willen we als Sangha Groningen een beeld geven van onze beoefening. We komen iedere eerste en derde zaterdag bij elkaar. In de maanden juli en augustus hebben we een alternatief programma, dat we ieder jaar afspreken. Wil je contact met ons? Kijk dan op www.aandacht.net.
Asha schreef een verslag van de bijeenkomst van 4 oktober.
Op 4 oktober hebben 6
personen aan de korte Sangha deelgenomen.
Het thema was: “Wat is lijden”. Thich Nhat Hanh wijst er in
zijn boek “Het hart van Boeddha’s leer”op
dat niet alles lijden is. De Boeddha heeft immers ook
gezegd blij te verwijlen in de dingen
zoals ze zijn.
De opzet was zoals gebruikelijk: geleide meditatie, loop –en
zitmeditatie met dharma delen.
Voor de geleide meditatie zijn de volgende woorden gebruikt,
iets meer dan normaal. Het bovengenoemde boek was hiervoor de leidraad.
De essentie is dat alles geen lijden is maar alles wordt
eerder gekenmerkt door vergankelijkheid,
zelfloosheid en
nirwana d.i. de uitdoving van alle begrippen,
de specifieke oorzaak van het lijden is met name begeerte,
onwetendheid en achterdocht,
er zijn 4 soorten lijden: niet juist omgaan met voedsel,
zintuigen, intentie d.i. wilskracht en bewustzijn,
het leven op deze aarde is dualiteit daarom is in het
lijden geluk aanwezig. Zonder lijden is
er geen groei, vrede en
vreugde. Lijden is de basisvoorwaarde om het hat hart van de Boeddha in onszelf
te betreden,
beëindiging van het
lijden ontstaat door te doen wat goed is voor ons; het voeden van de zaden van vreugde
en vrede. Het middel voor de beëindiging van het lijden is het volgen van het 8-voudig pad,
In het dharma delen werden heel persoonlijke gebeurtenissen
verteld over ons lijden. Het was
De eerste grote sanghabijeenkomst na de zomer ging over de bel. Sujata schreef bij de bijeenkomst: De bel uitnodigen
De bel is als de stem van de Boeddha, die je uitnodigt om
“thuis” te komen, dat wil zeggen in het hier en nu.
De (kleine) bel op de palm van je linkerhand leggen, de hand
op ooghoogte houden. Je hand is open en vlak en kun je vergelijken met de
bladeren van een lotusbloem. De bel is als het hart van de bloem, een juweel.
De mantra “Om mani padme hum” betekent: een juweel in het hart van de
lotusbloem. Mani= juweel. padme= in de lotus.
Terwijl je dit visualiseert adem je twee keer in en uit en
zegt of denkt:
In: Lichaam,
spraak en geest zijn in volmaakte eenheid
Uit: Ik stuur mijn
hart mee met het geluid van de bel
In: Mogen allen, die het horen, wakker
worden uit hun vergetelheid (=verstrooidheid, het tegenovergestelde van volle
aandacht)
Uit: En alle angst en verdriet overstijgen.
Dan de bel
wakker maken, een half geluid ( Ɑ )
Minimaal 8 seconden (een in- en uitademing)
wachten om je voor te bereiden op het geluid
van de bel.
In: stoppen
van alle gedachten en praten
Uit: alle
spanning loslaten en naar de ademhaling terug te keren.
De belmaster wacht tot iedereen klaar is,
eventueel langer dan 8 seconden.
1 e volle geluid ( O )
Hierna 3 x in en uitademen. (24-30 seconden)
In: Luister,
luister..
Uit: Dit
prachtige geluid brengt me terug bij mijn ware thuis (hier en nu)
In: Ik
keer terug naar mijn lichaam
Uit: En
breng mijn lichaam tot rust, laat spanningen los
In: Ik
ben me bewust van mijn gevoelens
Uit: Ik
breng mijn gevoelens tot rust
2 e volle geluid ( O ): idem
3 e volle geluid ( O ): idem
Samenvattend:
iu- iu- Ɑ - iu- O –iu-iu-iu- O- iu-iu-iu- O
– iu-iu-iu
Daarna de bel terugzetten en buigen om te
bedanken voor het herstellen van vrede en
welzijn in je lichaam en gevoelens.
Dit is wat Thay vertelde over de bel op 22 augustus 2014:
Geleide meditatie
Ik adem in en breng lichaam, spraak en geest in volmaakte
eenheid
Ik adem uit en stuur mijn hart mee met het geluid van de
bel.
IN: lichaam, spraak en geest in volmaakte
eenheid
UIT: hart mee met
geluid van de bel
Ik adem in en wens: mogen allen, die dit horen, wakker
worden uit vergetelheid
Ik adem uit en wens: mogen zij angst en verdriet
transformeren en overstijgen
IN: wakker uit
vergetelheid
UIT: angst en
verdriet overstijgen
Ik adem in en luister intens naar de bel
Ik adem uit en keer terug naar mijn ware thuis, het hier en
nu
IN: luister naar
de bel
UIT: keer terug
naar mijn ware thuis
Ik adem in en ben me bewust van mijn lichaam
Ik adem uit en ontspan mijn lichaam
IN: bewust van
mijn lichaam
UIT: ontspan mijn
lichaam
Ik adem in en ben me bewust van mijn gevoelens
Ik adem uit en breng mijn gevoelens tot rust
IN: bewust van gevoelens
UIT: gevoelens tot
rust
Ik adem in en bedank de bel, de stem van de Boeddha
Ik adem uit en geniet van herstel van vrede en rust in
mijzelf
Ada vertelde tijdens het Dharma delen, dat ze nog bloemen had willen meenemen voor de sanghabijeenkomst. Er was een mooi verhaal bij over de bloementuin van haar ouders. Ze stuurde een foto van de bloemen na. Ze zijn inderdaad prachtig.
Het was een mooi verzorgde ochtend, 6 september, de eerste bijeenkomst na de zomervakantie. Midden in de kring lag een zacht groen rond kleed, met de theekannen en -kopjes er op. Ieder kreeg met veel aandacht een kopje thee aangeboden.
Hans nam ons mee in de meditatie over stilte. Met een aantal korte overdenkingen bracht hij ons bij: 'Stilte is vreugde'. Een mooie overdenking, als je weet dat Thich Nhat Hanh niets los ziet van de stilte.
De loopmeditatie was weer een ondersteuning voor het ervaren van stilte. We zetten een stap per ademhaling, heel langzaam, heel rustig. Je voelt je voetzool en de grond contact maken. De aandacht naar deze eenvoudige beweging.
Na de stille meditatie was er weer een kopje thee en een koekje, met alle aandacht aan elkaar doorgegeven. Het Dharmadelen was vol retraiteverhalen, het geluk van elkaar weer zien en de beleving van de stilte. Goed dat we dit met elkaar kunnen delen, goed dat we samen zijn.
We stonden nog stil bij de ziekte van Thich Nhat Hanh. We zullen hem in onze meditaties opnemen. Wie dit leest, wordt uitgenodigd om hetzelfde te doen.
De eerste bijeenkomst van de Groninger Sangha staat op de rol voor aanstaande zaterdag, 6 september. Hans zal de meditatie begeleiden en heeft gekozen voor het thema Stilte.
Dit is van Thich Nhat Hanh hierover schrijft in zijn boek over Mindfulness:
Stilte is iets wat uit ons eigen hrt komt en niet van iemand anders. Als we werkelijk silt zijn, kunnen we van de stilte genieten, in welke situatie we ons ook bevinden. Stilte betekent niet alleen niet praten en geen lawaai maken. Stilte betekent dat we innerlijk niet worden gestoord: er is geen gepraat in ons. Er zijn momenten dat we denken dat we stil zijn en alles om ons heen stil is, maar toch wordt er de hele tijd in ons hoofd gepraat. Dat is geen stilte. De oefening houdt niet in dat we stilte buiten onze bezigheden om creëren, maar stilte in die bezigheden. Zit- en loopmeditaties zijn mogelijkheden om stil te worden. net als naar een dharmalezing luisteren of een boeddhistische leraar die over de leer van Boeddha spreekt. Wanneer we van binnen sitl zijn, kan bewustzijn tot in de bodem van onze ziel doordringen.
In Plumvillage worden lange stiltes gehouden, zodat die in 'je vlees en botten kan doordringen'. Van de laatste avondmeditatie tot en met de ochtendmeditatie is het stil, zo vertelt Thich Nhat Hahn.
Zaterdag gaan wij ons daar mee bezig houden. Ik ben benieuwd.
Deze dag ontvouwt zich langzaam in eenvoudig samen zijn.
Nothing to do, Nowhere to go.
De nieuwe grote bel word ingewijd. Zorgvuldig uitgezocht
door Anne en Else Marijke. De klank is prachtig en brengt je terug naar huis.
van ons houden een prachtige dharmalezing over
verzoening. Wijsheid schuilt in eenvoud.
We genieten in stilte van de lunch en van de heerlijke
dingen die iedereen mee heeft gebracht.
Ucu is er met Esra Fien en Maarten en Esther zijn er met
Hanna en Myrthe. De kleintjes laten ons zien dat je rustig onbevangen kan
zijn.
We doen een korte loopmeditatie door de weilanden. Er is
niets anders dan zijn.
Weer terug gaan we aan de slag met de opdracht om te tekenen
of op te schrijven wat de dag en het thema met je deden. Er ontstaan om me heen
allemaal prachtige blaadjes. Dan is het alweer tijd om dharma te delen. En we
sluiten af met een heerlijk lied.
Verzoening.
Het zou zo simpel kunnen zijn: als je slechts ziet wat je
nodig hebt. En niet alleen jij, die ander ook. Maar je ego maakt je blind. Die
ander heeft me pijn gedaan. Echt zien is: ik vraag om wat ik nodig heb, puur en
echt. En dan mag jij zeggen of je dat wel of niet voor hebt. We hebben allebei
wensen en verlangens en die zijn bij voorbaat anders. Dat is niet goed of
slecht. We zijn alleen zelden zo helder dat we dat zien. Pijn is slechts een
weerspiegeling van verlangen. En hoe meer je hecht aan die ander, hoe groter de
pijn. In die spiegel zie ik jou. Want jij bent mij en ik ben jou.
“Vergeven: trouw blijven
aan je verlangens, maar de ander ontslaan van de plicht om aan je verwachtingen
te voldoen.”
Een frisse, zonnige ochtend in mei, en een korte sangha in het Vipassana.
Tina en Mijk komen helemaal uit en voorbij Leeuwarden voor
deze bijeenkomst, hun aanwezigheid geeft me direct energie.Omdat niemand de begeleiding heeft aangeboden, zullen we in
elk geval samen mediteren , lopen en dharma delen.
Voor mijn verjaardag kreeg ik het boekje “ Verlichting voor
luie mensen” van Paul Smit. Ik geniet
van de titel en de inhoud is dusdanig compact en concreet, dat ik het graag
open sla. Van Cuong Lu leerde ik een geleide meditatie die ik graag
gebruik. De bel uitnodigen is na jaren oefenen een plezier geworden. Kortom : ik voel me geïnspireerd om de begeleiding als nog op
me te nemen.
Dit zijn de 5 zinnen die ik ook in mezelf spreek als ik
mediteer:
* De ademhaling vloeit
* Het lichaam is vredig en stil
* Gedachten komen en gaan
* Het hart verruimt zich
* Ik ervaar ruimte in en om mij heen
Tijdens onze meditaties ontstaat er een diepere stilte in de
zendo, die stilte nemen we mee in het delen van de dharma. We zitten in een kleine kring, drinken thee en luisteren en
spreken in alle rust.
