Objecten van de geest (21 december)

We gaan in op het onderwerp “onderscheidend onderzoek” uit de Sattipatthana soetra, de soetra over de 4 velden van aandacht.

Geen gemakkelijk onderwerp, over de “dharma’s” ofwel de objecten van de geest.

Om dit zo goed mogelijk te verduidelijken is het volgende schema gebruikt:

6 zintuigen	6 zintuigobjecten	6 x zintuigbewustzijn
Ogen	Vorm en kleur	Zien
Oren	Geluid	Horen
Neus	Reuk	Ruiken
Tong	Smaak	Proeven
Lichaam/tastzin	Warmte en koude gevoelens	Aanraken
Geest	Begrippen, geheugen, ervaringen	Begrijpen, herinneren, verwerken

Geen enkele dharma staat op zichzelf, maar is onderling afhankelijk en leeg.

De dharma’s komen op, houden aan en verdwijnen weer.

Na deze inleiding volgt het verhaal over de lekenweldoener Sudatta Anathapindika, die op zijn sterfbed door de eerwaarde Sariputta onderricht werd over dit onderwerp en zeer ontroerd was. Hij gaf aan dat de Boeddha dit diepgaande onderricht niet alleen aan de monniken en nonnen zou moeten geven, maar ook aan lekenvolgelingen.

De geleide meditatie: (uit Sangha Werkboek-versie 3/2010)

Ik adem in en ben me bewust van mijn lichaam

Ik adem uit en glimlach naar mijn lichaam

Bewust van mijn lichaam / Glimlachen

Ik adem in en ben me bewust van de inhoud van mijn geest

Ik adem uit en glimlach naar de inhoud van mijn geest

Bewust van mijn geest / Glimlachen

Ik adem in en ervaar gevoelens van verdriet in mezelf

Ik adem uit en glimlach naar mijn gevoelens van verdriet

Verdriet ervaren / Glimlachen

Ik adem in en ervaar gevoelens van boosheid in mezelf

Ik adem uit en glimlach naar mijn gevoelens van boosheid

Boosheid ervaren / Glimlachen

Ik adem in en ervaar het gevoel van vreugde in mezelf

Ik adem uit en glimlach naar het gevoel van vreugde

Vreugde ervaren / Glimlachen

Ik adem in en ervaar de vreugde van vrijheid in mezelf

Ik adem uit en glimlach naar het gevoel van vrijheid

Vreugde van vrijheid / Glimlachen

Ik adem in ervaar de vreugde van loslaten in mezelf

Ik adem uit en glimlach naar de vreugde van loslaten

Vreugde van loslaten / Glimlachen

Het dharmadelen was gewijd aan het zichtbaar maken van de samenhang van alles.

Arthur had een prachtige grote boom op karton gemaakt, die in het middel lag. Iedereen had ook iets van hem gekregen, een blad, een bloem, een vogel of een bij, een sterrenhemel, de zon, een regenwolk, een bijl etc, Vervolgens werd ieder uitgenodigd om te vertellen wat het voor hem of haar betekende en een plaatsje te geven bij de boom. Ook echte vruchten (appels uit de tuin van Arthur) kregen een plaatsje. Het resultaat is op de foto te zien.

We besluiten met het toepasselijke lied: “we are the leaves of one tree”

Arthur en Sujata

Decembermaand cadeautjesmaand (7 december)

December is de maand van cadeautjes geven en ontvangen. We zijn geneigd  goede daden en eigenschappen van anderen als vanzelfsprekend aan te nemen. Makkelijker vinden we het om onze kritiek te formuleren, ook als we het over anderen hebben. Maar wat is een mooier cadeau dan complimenten geven! Zullen we deze maand deze cadeaus gaan geven! Ook als we het over anderen hebben. Of over alles om ons heen. Of over onszelf.

Het is ook moeilijk voor ons om complimenten te ontvangen. We roepen 'ja maar', als iemand ons prijst. Wat heb je een mooi huis! Ja maar ik moet nog de plinten doen en de muren nog verven. Wat deed je dat goed! Ja maar ik stotterde.

Laten we het compliment met heel ons hart ontvangen en zeggen dankjewel, alsjeblieft! Ik heb dit zo mooi gemaakt, opdat we daar allemaal van kunnen genieten!

Thay vertelde op een retraite dat het allermooiste cadeau, dat we iemand kunnen geven, is te zeggen 'lieverd, ik ben er voor jou!' En ook te zeggen 'lieverd, ik weet dat je er bent, dat maakt me gelukkig!'

We kunnen er alleen voor iemand zijn, als we echt in het huidige moment, fris en stevig aanwezig zijn.

Ik adem in en ik weet dat ik inadem.

Ik adem uit en ik weet dat ik uitadem.

Ik adem in en ik zie mezelf als een bloem.

Ik adem uit en ik voel me fris.

Ik adem in en ik zie mezelf als een berg.

Ik adem uit en voel me stevig.

Ik adem in en zie mezelf als stil water.

Ik adem uit en weerspiegel al wat is.

Ik adem in en zie mezelf als ruimte.

Ik adem uit en ik voel me vrij.

We zingen:

Lieve vrienden, weet je wat ik voel voor jou, jij hebt mij zoveel gegeven, ik hou van jou!

Hierna doen we een ceremonie in de cirkel. We buigen naar elkaar en geven de ander het cadeau 'lieverd, ik ben er voor jou!' We ontvangen het met vreugde en geven het door aan de volgende. Ook het cadeau 'lieverd, ik weet dat je er bent, dat maakt me gelukkig!' geven en ontvangen we.

De ceremonie ontroert en maakt ons blij. We voelen ons verbonden in de sangha, we weten dat we niet alleen zijn. We oefenen in positieve zaadjes water geven, liefdevol spreken en luisteren.

Laten we veel mooie cadeaus aan elkaar, aan de wereld om ons heen, aan onszelf geven. Niet alleen in december. Laten we in blijdschap ontvangen wat ons gegeven wordt.

Ada /

Tedere handeling van het hart

Inspiratie voor de dagelijkse Dharma (2 november)

Anne schreef een verslag van de bijeenkomst van 2 november:

Gisteren hadden we de eerste bijeenkomst van de maand. Ik koos het thema: Inspiratie voor de dagelijkse Dharma. Het leek mij  waardevol dit thema in de sangha uit te wisselen.

Hieronder lees je hoe de bijeenkomst verliep:

In onze cultuur is het vaak  makkelijker om te vertellen wat we niet doen, en waar we ons dan vervolgens schuldig over voelen: 'Ik zou eigenlijk meer moeten mediteren, of…..voor ik het weet heb ik zonder aandacht mijn bord half leeg gegeten, of…. ik heb me toch weer laten meeslepen door mijn  woede'.

We vinden onze beoefening niet gauw goed genoeg.

Maar schuld geeft niet veel energie of inspiratie. Daarom richten we vandaag de Aandacht op wat we wel doen, ook al zijn het graankorrels. Misschien kunnen we elkaar inspireren. De Sangha kan elkaar versterken.

Laat ons in het dharmadelen helder en bewust kijken naar wat er wel is.Laten we elkaar vertellen waar we onze inspiratie vinden, op een plek in huis of buiten? Welke momenten van de dag krijgen onze Aandacht?

Waar vinden we inspiratie voor het pad dat we gaan: In teksten van Thay, in  muziek , in de sangha, in….?

Geleide meditatie:

1. Ik adem in en weet dat dit een inademing is

    Ik adem uit en weet dat dit een  uitademing is

                                            In    Uit

2. Ik adem in en volg de lucht die in mijn longen stroomt

    Ik adem uit  en stroom mee

                     Volg de luchtstroom     Stroom mee

3. Ik adem in en voel de lucht in  mijn hele lichaam

     Ik adem uit en laat los

                  Lucht in hele lichaam                   Loslaten

4. ik adem in en ben me bewust van  ruimte  

     Ik adem uit en mijn adem lost op in die ruimte

                  Ruimte ervaren    Adem lost op

5. Ik laat mijn lichaam en geest rusten in de open ruimte

Loopmeditatie, we liepen voor de hele sangha.

Tekst voor de stille meditatie:

“Meditatie is een vorm van gastvrijheid.

Alles is welkom en gaat ook weer weg ”.

De stille meditatie werd spontaan afgesloten met een kleine schoudermassage in tweetallen.

Tekst voor het Dharmadelen:

Dharmadelen  is een daad van gastvrijheid in relatie tot de ander. Omdat onze geest van nature open is, kunnen we elkaar in dharmadelen de hand reiken, we zijn niet onwetend. We spreken van boeddha tot boeddha. De ander is al een waarachtig heel menselijk wezen. Een “ heel”, menselijk wezen heeft soms verdriet, soms vreugde, soms gaat alles mis, soms slaapt zij de hele nacht als een roos, soms slaapt hij slecht.

En die mens is  welkom in het dharmadelen,  we scheppen een veld  van milde, open aandacht, waar de ander welkom is, wat zich ook aandient. We ontmoeten elkaar in dat gemeenschappelijke veld.

Er is simpelweg ruimte, zonder oordeel, zonder goede raad, alleen maar ruimte. Ook de reacties die in ons opkomen hebben hun plaats in de weidse, open ruimte van het boeddhaveld. maar we laten ons  niet meeslepen. De ander is te allen tijde de ander, dat respecteren we. Vervolgens proberen we te “verstaan” hoe de wereld er voor de ander uitziet , zelfs al zouden we daarbij niet verder komen dan te constateren hoe onbegrijpelijk anders die wereld is. (vrij naar Edel Maex)

De vragen die we deelden: 

• Welke plek in je huis  inspireert je om tot rust en meditatie te komen ?
• Hoe ziet die plek er uit?
• En is er buiten zo’n plek voor je?
• Welke momenten op de dag inspireren je om bewust aandachtig te zijn ?
• Het moment van ontwaken, het eten, als je een sms verstuurt, je tanden poetst ?
• Wat doe je dan?
• Waar haal je je inspiratie  voor de Dharma vandaan?
• Natuur, teksten, muziek, ?
• Iets uit jezelf? Dankbaarheid dat je leeft, ademt ?
• Dat je inzicht hebt , bijvoorbeeld in lijden?

  

Vriendelijke groet en lotus,

Anne van Lissa.

Verlangen

Om de maand laten we ons inspireren door de Satthipattana soetra. Sujata schreef het verslag van de bijeenkomst van 19 oktober. 

Arthur en Sujata hadden voor deze ochtend opnieuw een onderwerp uit de Satthipattana soetra (soetra over de 4 velden van aandacht) voorbereid. Het ging dit keer over verlangen, begeerte.

Zo staat het in de tekst van de soetra:

Wanneer zijn geest begeert, is de beoefenaar zich bewust: “mijn geest begeert”

Wanneer zijn geest niet begeert, is de beoefenaar zich bewust: “mijn geest begeert niet”

De Boeddha zei vaak dat veel mensen verlangen met geluk verwarren. Hij zei: “Waar geluk is een leven met weinig verlangens, weinig bezittingen en de tijd om te genieten van al de wonderen in en om ons heen.”

Arthur en Sujata stelden aan elkaar de volgende vragen:

Ken je begeerte en in welke vorm vooral?

Ken je het gevoel van geen begeerte en geen verlangen?

Wat doet verlangen met je in de beoefening: staat het deze in de weg of helpt het je of geen van beide?

Hoe is het met verlangen naar vrijheid, naar gebondenheid en geborgenheid?

Een klein stukje van de antwoorden:

“Begeerte is voor mij een dwingend verlangen, waar je aan moet voldoen, wat het ook kost.

Het is mogelijk dat je daarbij de ander ook schaadt.

Er is bij mij een groot verlangen naar schoonheid en rechtvaardigheid.

Dit is de motor en drijfveer in mijn leven.

Gisteravond fietste ik naar het benzinestation om een krant te kopen. Het was een stille avond bij volle maan. Dan is alles goed en mooi. Ik ben tevreden; er is geen verlangen of misschien is dit wel vervuld verlangen.

Ik ken zowel verlangen als aversie in mijn beoefening. De hele dag door zijn er kleine en grote verlangens, maar ik merk ze vooral op als ze door iets of iemand geblokkeerd worden.

Als ik me hiervan bewust wordt kan ik er ook beter mee omgaan.

Verlangen naar vrijheid is een belangrijk item in mijn leven, omdat ik die niet altijd gevoeld heb in mijn jeugd. Verlangen naar geborgenheid lijkt me universeel en ken ik zeker; ook de angst om die geborgenheid weer kwijt te raken.

Weer thuis, eindelijk thuis....

Lieve Sangha,

Na meer dan 3 jaar weg te zijn geweest, kwam de spannende dag waarop ik weer naar de Sanghabijeenkomst  ging....

Het was een mooie september dag, de 21e. Nog zonnig en warm. Alles leek fris en nieuw,  buiten en binnen. Ik voelde me opgewonden en blij als een kind. Toen ik de bekende deur van het Centrum open deed, keken mij bekende en nieuwe gezichten glimlachend aan. Wat kan een glimlach wonderen doen... ik was weer thuis.

Ik ben blij dat de Sangha zo gegroeid is, niet alleen in aantal leden maar ook in de beoefening. Het is mooi om te zien dat jullie zo sterk staan en dat de Sangha vriendschap en harmonie straalt. Ik ervaart dat oude pijn bij mij getransformeerd is en zie dat als een wonder.

Ik weet dat alles ieder moment op nieuw geboren wordt; iedere manifestatie is nieuw.

Pijn en geluk… Interzijn.

Bedankt voor jullie liefdevolle welkom. Ik zal het met heel mijn hart beantwoorden.

Núria

Dag van de Aandacht in Fransum (een sanghalid vertelt)

Bij aankomst valt het me op hoe mooi het hier is. Rustig en vredig. (Alles is goed. I have arrived, I am home.) We beginnen de dag met begroetingen, een kopje thee en (lekkere!) cake en taart. Het belooft een dag vol zaligheid te worden. 

Dan volgt, na nog een korte uitleg, een stille meditatie. Aangezien er net iets is gezegd over voeding en consumeren is het helemaal niet zo stil in mij. Geeft niks, rust is er wel. Fijn. Ik denk aan de lege shampoofles van die ochtend en de zilveren hanger om mijn nek. En aan alle 'uitspattingen' van de laatste tijd. En ookal bedenk ik me dat hoe ik nu met consumeren omga, misschien niet zo is zoals ik wil. (Omdat er niet de juiste intentie achter zit.) Toch geeft het me ruimte. Ik mag best een beetje tikkertje spelen met het universum. Van spelen word je wijs. Je hoeft het niet te weten. Voel maar, proef, hoor, ruik! En dan 'weet' je ineens veel meer.

De lezing van Ada laat zien dat iedereen teacher kan zijn, als je het dicht bij jezelf houdt. Dat blijkt wel weer. Soms raakte het me diep, soms was het herkenbaar grappig.

Wat volgde was een zintuiglijk feestje. De 'workshop'. We kregen als eerst een bord, met daarop allerlei kleine hapjes. Het zag er prachtig uit. En het was ook nog eens heerlijk.

Daarna mochten we blind proeven. Ik vond het schitterend om te zien hoe iedereen vol vertrouwen begon aan deze ontdekkingsreis. Later blijkt dat eigenlijk iedereen wel iets heeft ervaren hierbij. We delen met elkaar wat voeding met ons doet. En we krijgen een aantal vragen voorgelegd over voeding: Wat wens je voor jezelf? Wat levert het je op (om het niet te doen)? Wat kost het je (om het te laten)? Wat heb je nodig (om te veranderen)? Die we dan met elkaar delen en vervolgens delen we onze wensen met elkaar.

Dan is het tijd om naar buiten te gaan en het is inmiddels stralend mooi weer. Zingen in de zon en daarna op naar het weiland. We bewegen ons in de ruimte, tussen de elementen. Hoeveel meer in het nu kun je zijn?

Als we terugkomen word de lunch voor ons klaargezet. Het ziet er heerlijk uit en er is veel. We schuifelen in stilte rond om uiteindelijk in onze kring te kunnen zitten met een gevuld bord eten, waar we in stilte van genieten. En als na een tijdje iedereen zijn/haar bord leeg heeft, mogen we zelfs nog een keertje ons bord vullen.

We doen de afwas als op Plumvillage. En dan is het tijd om te zingen. Als iets helpt om uit je hoofd te komen dan is dit het wel. Het lijkt ook wel alsof het vanzelf gaat, de ruimte vult zich met klanken en een gevoel van verbondenheid.

Wat volgt is een sapceromonie, met een smakelijk rood sapje. Weer wordt duidelijk wat aandacht kan doen.We mogen ons geluk nog even in stilte delen. Dankjewel Universum.

En dan is het alweer tijd voor het Dharma delen. Het regent in de Sangha, akkers zijn omgeploegd en  liggen klaar om een beetje regen te ontvangen. Gelukkig zijn er vele gieters aanwezig, want buiten is het droog.

Fotoverslag Dag van de Aandacht 2013

Er komt nog een verslag van de dag en van de Dharmalezing. Nu alvast een paar foto's:

Een welkom, aandachtig gemaakt

De Boeddha van Ucu

Zaden...

Hallo Jan!

Het begin, koffie met verjaardagstaart van Asha. Gefeliciteerd!

De betekenis van voeding

Prachtige kerk

Sapmeditatie